Richard van der Naald
Coaching
is als “vak” in ontwikkeling. Ook al wordt er al meer dan twintig jaar gecoacht
over de gehele wereld, er zijn nog steeds geen universele standaards zoals bv.
een duidelijk competentieprofiel voor coaches of kwaliteitsnormen voor coachingtrajecten.
Dus op
vragen als: “wat moet een coach in huis hebben ?” en “welke aanpak werkt het
best ?”, is geen uitsluitend antwoord te geven.
Eerder
hebben we gesteld dat evidence based methoden geen garantie bieden, maar wel
een belangrijke voorwaarde zijn om effectief te coachen. Andere voorwaarden
hebben te maken met de coach zèlf. Want gecoachten hebben natuurlijk verwachtingen
die, wanneer er niet aan voldaan wordt,
resultaten in de weg kunnen staan en wanneer er wel aan tegemoet wordt
gekomen juist bij kunnen dragen aan het resultaat van de coachinginspanningen.
Uit
onderzoek weten we dat gecoachten
niet zo zeer behoefte hebben aan een gedetailleerd programma of aan een “stappenplan”, maar aan duidelijkheid over wat ze kunnen verwachten van de coach. Het gaat niet alleen om het gebruik van methoden, maar ook om de focus van de coach en hoe hij of zij professionaliteit toont.
niet zo zeer behoefte hebben aan een gedetailleerd programma of aan een “stappenplan”, maar aan duidelijkheid over wat ze kunnen verwachten van de coach. Het gaat niet alleen om het gebruik van methoden, maar ook om de focus van de coach en hoe hij of zij professionaliteit toont.
Om met
die focus te beginnen: uit onderzoek van onder meer Dr. Anthony Grant* directeur van de Coaching Psychology Unit van The University of Sydney, blijkt
dat wanneer een coach toewerkt naar concrete oplossingen, dit effectiever is
dan wanneer de nadruk ligt op problematisering en reflectie op de vragen of
problemen van de gecoachte. Daarmee
is niet gezegd dat reflectie niet nodig is, maar een gecoachte wil uiteindelijk
wel inzicht verwerven in zijn of haar eigen vraagstukken en weten wat te doen om hiermee effectiever om te gaan.
Ook moet coaching tot acties leiden die de oplossing
naderbij brengen voor de gecoachte.
Opdrachten, “experimenten” en huiswerk die bedoeld zijn om deze acties
te faciliteren, evalueren en rapporteren, vergroten de effectiviteit.
Een derde punt is, dat de coach bij toegepaste
technieken en methoden voortbouwt op de sterkten van de gecoachte en er dus
minder aandacht is voor deficieten en hoe deze kunnen worden aangevuld.
Gecoachten willen graag op eigen houtje tot
effectiever gedrag komen. De coach kan daarbij behulpzaam zijn, maar de
gecoachte wil uiteindelijk stappen maken.
Samengevat gaat het dus om: focus op inzicht,
actiegericht werken en concreet voortbouwen op sterkten.
Wat moet een coach in huis hebben ? Alhoewel er geen
standaard competentieprofiel voor coaches bestaat, is duidelijk dat gecoachten van
hun coach verwachten dat deze flexibel is in zijn werkwijze en weet te “challengen”, zodat de gecoachte gaat
nadenken over beelden, percepties e.d. en deze als het ware toetst. Daarbij
moet de coach balans houden met “ondersteuning”. En dat vraagt onder meer
luisteren, samenvatten, reflecteren e.d. Ook empathie is
dan belangrijk. Verder vindt men het relevant (en dat geldt met name voor hoge managers in
organisaties) dat de coach affiniteit met en kennis heeft van de branche of het
vakgebied waarin de gecoachte werkzaam is en dat de coach daar bij voorkeur ook
persoonlijke ervaring mee heeft.
Tenslotte vindt men Integer handelen belangrijk (denk
aan vertrouwelijkheid) en professionele kwalificaties, dus bv. een
gedragskundige achtergrond.
Kortom:
ook al zijn er geen standaards op het gebied van de vakbekwaamheid van coaches;
gecoachten hebben een algemeen beeld van wat zij moeten kunnen verwachten van
een coach.
En dat
is natuurlijk een goed aanknopingspunt voor een coach wanneer deze aan de slag
gaat…….
*Grant o.a.
in: Cavanagh, M. Grant, A. M., & Kemp, T. (2005). Evidence-based
coaching: Contributions from the
Behavioral Sciences (Vol. 1). Bowen Hills QLD:
Australian Academic Press.
