-->
In de afgelopen decennia is er een
enorm aanbod ontstaan van coaching. We kennen tegenwoordig dan ook een heel
scala coaches, zoals: Management Coach, Personal coach, Straat Coach, Huwelijkscoach,
Gezinscoach, Life coach, noem maar op.
Ook wij houden ons bezig met
coaching. En wel sedert het begin van de negentiger jaren. Een vraag die af en toe aan ons wordt
gesteld, is: wat doe je nou eigenlijk als coach ? Waar is je aanpak op gebaseerd
? En: is jullie methode effectief ?
Deze vragen zijn relevant, want in de
wereld van coaching wordt op vele manieren gewerkt. Daarbij is er weliswaar
sprake van een opkomende Coaching
Psychologie, zijn er vele certificeringsprogramma’s, verschijnen er vaktijdschriften op dit terrein en bestaat er sinds een jaar of zes een International Society for Coaching Psychology.
Psychologie, zijn er vele certificeringsprogramma’s, verschijnen er vaktijdschriften op dit terrein en bestaat er sinds een jaar of zes een International Society for Coaching Psychology.
Empirisch onderzoek naar
effectiviteit heeft echter tot nu toe maar beperkt plaatsgevonden. Vaak blijft
het bij reactie evaluaties van gecoachte personen en directe relaties in het
werk, bv. leidinggevenden. Er is empirisch onderzoek gedaan, maar dat is niet
eenduidig, mede omdat er veel verschillende methoden worden gebruikt die soms
wel, maar vaak ook niet wetenschappelijk onderbouwd zijn. Verder speelt
natuurlijk een rol dat coaching
wordt gezien als interventiemethode voor een breed spectrum aan vragen
en behoeften.
Veel coaches baseren hun aanpak op therapeutische
theorieën en modellen die gericht zijn op gedragsverandering. We hebben het dan
bv. over Gestalttherapie en Cognitieve Therapie omdat deze ook bij
coachingsvragen effectief zijn.
Coaching is niet hetzelfde als
therapie want er is primair een verschil in context: die van therapie is
klinisch van aard. Er is een probleem, met een historie. Vaak getypeerd in een
ziektebeeld. Volgens de Australian
Psychological Society gaat het bij coaching om: ‘the systematic application of
behavioural science to the enhancement of life experience, work performance and
wellbeing for individuals, groups and organisations who do not have clinically
significant mental health issues or abnormal levels of distress’. Wij hanteren deze definitie.
Daarnaast is er bij coaching sprake
van een (vooraf) vastgestelde tijdlimiet, een focus op specifieke doelen,
waarbij “hier en nu” vraagstukken in een specifiek domein centraal staan, zoals
het werk.
Coaches bedienen zich ook van
specifieke technieken, zoals bv. de Socratische vraagstelling, het werken met metaforen,
het bijhouden van bv. dagboekjes,
of het werken met de
bekende “miracle question” een techniek die in de jaren ‘80 is bedacht. De
wondervraag is bedoeld om met de gecoachte na te denken over doelstellingen.
Een startvraag die dan bv. wordt gebruikt: "Stel je voor dat je morgen
wakker wordt en het probleem waarmee je vandaag bent gekomen is opgelost,
verdwenen… Wat zou het eerste zijn dat je partner, je baas, je collega zou
merken ?
Wij baseren ons bij coaching op de
Cognitieve Gedragstherapie. De CGT helpt cliënten specifieke vaardigheden te
ontwikkelen. CGT focust op de wijze waarop een persoon gedachten, emoties en
gedragingen met elkaar verbindt en hoe deze elkaar beïnvloeden. Cognitieve Gedragstherapie
wordt o.m. toegepast bij depressie, angsten en post-traumatische stress. Het is
niet alleen gericht op verandering van cognities: dus gedachten en ideeën die
iemand heeft en die zijn of haar emoties beïnvloeden. Ook wordt ander gedrag getraind waardoor iemand effectiever
met bepaalde situaties kan omgaan. Naast de CGT wordt ook gebruik gemaakt van
een nieuwe generatie therapie, ACT of Acceptance Commitment Therapy. Dit is een acceptatiegerichte
benadering, waarbij vooral wordt uitgegaan van wat de cliënt of de gecoachte
zelf kan beïnvloeden. Denk aan het bekende modelletje dat o.a. Stephen Covey
gebruikt en waarin het spanningsveld wordt weergegeven tussen “betrokkenheid”
en “invloed”. Wanneer je daar geen
onderscheid in maakt kan dit leiden tot frustratie en gevoelens van machteloosheid. ACT
legt de focus op “de cirkel van invloed”
en stimuleert aanvaarding van de dingen die buiten het bereik van de cliënt
liggen.
Beide methoden zijn internationaal
erkend als “evidence based”.
En dat is een belangrijk uitgangspunt
voor professionele coaches: door op de juiste wijze gebruik te maken van
methoden en modellen die evidence based zijn, is aan een belangrijke voorwaarde
voldaan om effectief te kunnen coachen. Dat betekent niet zonder meer dat
succes is gegarandeerd. Want uiteindelijk gaat het natuurlijk ook om bv. hoe
competent de coach is.
Immers: goed gereedschap alleen
garandeert nog geen goed werk…..
